روز دانشجو

روز قلم های تیز، روز فکر های خلاق، روز اندیشه های نو، روز شما، روز دانشجو مبارک

ایام محرم تسلیت باد

سخن بزرگان

من از طوفان ها هراسی ندارم

                زیرا فرا میگیرم که چگونه کشتی خود را هدایت کنم

 

 

روش تربیت فرزندان در سنین مختلف

چطور می‌توانید کاری کنید که فرزند یک ساله‌تان به دستگاه DVD نزدیک نشود؟ وقتی فرزند دبستانی‌تان از مدرسه به خانه می‌آید کفش‌هایش را پرت می‌کند، چه باید بکنید؟ چطور می‌توانید فرزندتان را ملزم به احترام گذاشتن به قدرت و نفوذتان کنید؟

سن فرزندتان هر چه باشد، داشتن ثبات‌قدم در تربیت اهمیت زیادی دارد. اگر والدین به قوانین و عواقبی که خودشان تعیین کرده‌اند پایبند نباشند، بچه‌ها هم اینکار را نخواهند کرد.

در زیر به چند ایده برای تربیت و تادیب بچه‌ها در سنین مختلف اشاره می‌کنیم.

نوزادی تا 2 سالگی

نوزادان و بچه‌های نوپا به طور غریزی کنجکاو هستند. به همین علت باید اشیاء وسوسه‌انگیزی مثل تجهیزات تلویزیون و ویدئو، باندها، جواهرات و مخصوصاً وسایل بهداشتی و داروها را از دسترس آنها دور نگه دارید.

وقتی فرزندتان به سمت یک شیء خطرناک حرکت می‌کند، آرام به او بگویید، "نه" یا بچه را از آن جا بردارید و حواس او را به یک چیز دیگر مشغول کنید.

روش فاصله انداختن می‌تواند روش تربیتی بسیار خوبی برای کودکان نوپا باشد. مثلاً برای بچه‌ای که غذا را پخش یا پرت می‌کند، باید توضیح داد که چرا آن کار قابل‌ قبول نیست و برای یک تا دو دقیقه او را به یک جای دورتر—مثلاً صندلی آشپزخانه یا پله‌ها—ببرید تا آرام شود (فاصله انداخن طولانی برای بچه‌های نوپا موثر نیست).

خیلی مهم است که یادتان باشد به هیچ عنوان نباید بچه‌ای را در هر سنی که باشد بزنید. مخصوصاً اینکه نوزادان و بچه‌های نوپا قادر نیستند رابطه بین رفتار و تنبیه بدنی را درک کنند. فقط درد آن را احساس خواهند کرد.

و فراموش نکنید که بچه‌ها با دیدن بزرگترها، مخصوصاً والدینشان، یاد می‌گیرند. دقت کنید که رفتارهایتان الگوی مناسبی برای فرزندانتان باشد. وقتی خودتان همیشه وسایلتان را مرتب کنید، فرزندتان هم یاد می‌گیرد که بعد از بازی کردن اسباب‌بازی‌های خود را جمع کند.




3 تا 5 سالگی

هرچه فرزندتان بزرگتر می‌شود، رابطه بین اعمال و عواقب آن را درک می‌کند و دقت کنید که قوانین خانه را به خوبی برای او بیان کنید.

قبل از اینکه فرزندتان را برای رفتاری تنبیه کنید، چیزی که از او انتظار دارید را برایش توضیح دهید. مثلاً، اولین باری که فرزند سه ساله‌تان برای تزئین کردن دیوار اتاق نشیمن از مدادنقاشی‌هایش استفاده کرد، باید برای او توضیح دهید که اجازه این کار را ندارد و اگر دوباره اینکار را تکرار کند چه اتفاقی می‌افتد (مثلاً باید دیوار اتاق را خودش تمیز کند یا دیگر نمی‌تواند تا آخر آن روز از مدادرنگی‌هایش استفاده کند). اگر چند روز بعد این اتفاق تکرار شد، به او یادآور شوید که مدادرنگی فقط برای استفاده روی کاغذ است و عاقبتی که گفته بودید را عملی کنید.

هرچه والدین زودتر این الگوی "من قوانین را تعیین می‌کنم و از تو انتظار دارم گوش دهی و عواقب آن را بپذیری" را مقرر کنند، برای همه بهتر خواهد بود. بااینکه بعضی اوقات برای والدین راحت‌تر است که گاهی بعضی از رفتارهای بد را نادیده بگیرند و آن تنبیه همیشگی را برای آن اجرا نکنند، اما رویکرد جالبی نیست. داشتن ثبات‌قدم رمز تادیب موثر است و تصمیم‌گیری درمور قوانین برای والدین خیلی مهم است (والدین به همراه هم نه تکی).

وقتی تصمیم گرفتید که چه رفتارهایی باید مورد تنبیه قرار گیرد، فراموش نکنید که برای رفتارهای خوب هم پاداش تعیین کنید. تاثیرات مثبت تحسین و تمجیدهایتان را دست‌کم نگیرید—تادیب کردن فقط تنبیه نیست، بلکه شناختن رفتارهای خوب هم هست. بعنوان مثال، اینکه بگویید، "من به تو افتخار می‌کنم که اسباب‌بازی‌هایت را به بقیه بچه‌ها هم دادی" معمولاً بسیار موثرتر از تنبیه کردن کودک بخاطر رفتار عکس آن است. و دقت کنید، زمانیکه می‌خواهید فرزندتان را تحسین کنید، حتماً کاری که برای آن تحسین می‌شود را مشخص کنید.

اگر فرزندتان رفتار غیرقابل‌قبول خود را ادامه داد، صرفنظر از واکنش شما، جدولی درست کنید که هرکدام از روزهای هفته در آن یک خانه داشته باشند. تصمیم بگیرید که قبل از تنبیه چند مرتبه فرزندتان می‌تواند یک رفتار بد را تکرار کند یا چند مرتبه باید یک رفتار خوب را نشان دهد تا به او پاداش بدهید. جدول را روی یخچال نصب کنید و هر روز رفتارهای خوب و بد را در آن یادداشت کنید. این باعث می‌شود حساب امور دست شما و فرزندتان باشد. اگر این روش موثر واقع شد، فرزندتان برای یاد گرفتن کنترل رفتارهای بد خود تشویق کنید.

برای بچه‌های این سن هم روش فاصله انداختن می‌تواند موثر باشد. محل مناسبی را برای این منظور تعیین کنید که هیچ چیزی برای پرت کردن حواس در آن نباشد و باعث شود که فرزندتان در آن محل به رفتار خود فکر کند. یادتان باشد، فرستادن بچه به اتاقی که در آن کامپیوتر، تلویزیون یا امثال آن هست، اصلاً موثر نخواهد بود. طول مدت زمان را فراموش نکنید و مدت زمانی را انتخاب کنید که برای فرزندتان موثر باشد. متخصصین می‌گویند که به ازای هر سال از سن، یک دقیقه زمان لازم است. برخی دیگر از متخصصین توصیه می‌کنند که این فاصله را تا مدتی ادامه دهید که کودک آرام شود.

خیلی مهم است که کار درست را به فرزندمان یاد بدهیم نه اینکه فقط بگوییم چه کاری غلط است. مثلاً به جای اینکه بگویید، "روی مبل نپر" سعی کنید بگویید، "بنشین روی مبل و پاهات رو بگذار روی زمین."




6 تا 8 سالگی

روش فاصله انداختن و عاقبت کار، روش‌های تادیبی موثری برای این گروه سنی است.

درمورد این گروه سنی هم داشتن ثبات قدم در تادیب نقش مهمی دارد. سعی کنید به هر حرفی که می‌زنید عمل کنید، درغیراینصورت قدرت و نفوذ خودتان را زیر سوال می‌برید. بچه‌ها باید باور کنند که به هر حرفی که می‌زنید عمل می‌کنید. این به آن معنی نیست که نمی‌توانید یک شانس دوباره به کودک بدهید اما باید کاری که می‌گویید را انجام دهید.

دقت کنید در موقع عصبانیت تهدیدهای تنبیهی غیرواقعی تعیین نکنید (در را ببند وگرنه دیگه اجازه نمیدم تلویزیون تماشا کنی!) زیرا انجام ندادن آن تهدید همه تهدیدهای شما را زیر سوال خواهد برد.

تنبیهات بزرگ قدر شما بعنوان پدر یا مادر را از بین می‌برد. اگر دختر یا پسرتان را برای یک ماه تنبیه کنید، او دیگر انگیزه‌ای برای تغییر رفتارش نخواهد داشت زیرا دیگر همه چیز از او گرفته شده است.




9 تا 12 سالگی

بچه‌های این گروه سنی را نیز مثل سایر گروه‌های سنی می‌توان با عواقب طبیعی تادیب کرد. وقتی بچه‌ها بزرگ می‌شوند و استقلال و مسئولیت بیشتری می‌خواهند، آموزش کنار آمدن با عواقب رفتارشان روشی موثر و مناسب برای تادیب آنهاست.

به طور مثال، اگر تکالیف خانه بچه پنجم دبستانیتان تا موقع خواب تمام نشده است، آیا باید او را بیدار نگه دارید تا تکالیفش را انجام دهد یا خودتان به او کمک کنید؟ مطمئناً نه. اگر اینکارها را بکنید فرصت دادن یک درس مهم به او را از دست می‌دهید. اگر تکالیف او کامل نیست، فرزندتان بدون تکلیف فردا به مدرسه خواهد رفت و عواقب گرفتن نمره منفی را تحمل خواهد کرد.

برای والدین طبیعی است که بخواهند فرزندانشان را از اشتباه نجات دهند، اما در طولانی مدت با اجازه این اشتباهات گاه‌گاه، لطف بزرگی در حق فرزندانشان می‌کنند. بچه‌ها متوجه می‌شوند که رفتار نادرست چه معنایی دارد و احتمالاً آن اشتباهات را دیگر تکرار نمی‌کنند. اما، اگر فرزندتان از این عواقب طبیعی رفتارهایش درس نمی‌گیرد، خودتان عواقبی برای آن تعیین کنید تا رفتارش اصلاح شود.




13 سالگی به بالا

تا اینجا پایه و زمینه فرزندتان را آماده کرده‌اید. فرزند شما می‌داند که از او چه انتظاری می‌رود و اینکه شما به حرفی که درمورد تنبیهات و رفتار بد می‌زنید عمل می‌کنید. اینجا نباید همه چیز را رها کنید—برای نوجوانان هم تادیب به همان اندازه کودکان اهمیت دارد. درست مثل کودک 4 ساله‌ای که لازم است برای او زمان خواب تعیین کنید، فرزند نوجوانتان هم نیاز به تعیین حد و مرز دارد.

درمورد انجام تکالیف، ملاقات دوستان و ارتباط با جنس مخالف برای او قانون تعیین کنید و در این موارد از قبل با او حرف بزنید تا هیچ سوءتفاهمی ایجاد نشود. نوجوان شما ممکن است هر ازگاهی شکایت کند اما خواهد فهمید که کنترل او به دست شماست. حتی نوجوانان هم می‌خواهند که برای آنها محدوده تعیین شود و در زندگیشان قانون باشد، حتی اگر آزادی و مسئولیت بیشتری به آنها بدهید.

وقتی نوجوانتان قانونی را می‌شکند، گرفتن امتیازاتش بهترین روش برخورد به نظر می‌رسد. بااینکه مثلاً گرفتن ماشین از او برای یک هفته مشکلی ندارد اما مطمئن شوید که حتماً با او در این مورد حرف بزنید که دیرتر از وقت تعیین شده به خانه آمدن غیرقابل قبول است.

فراموش نکنید که کنترل بعضی از مسائل را به فرزند نوجوانتان بدهید. اینکار نه تنها تعداد دعواها و مشاجرات شما را کمتر می‌کند، بلکه باعث می‌شود به تصمیمات شما احترام بگذارد. می‌توانید او را آزاد بگذارید درمورد لباس‌ها، مدل مو یا وضعیت اتاق خودش تصمیم‌گیری کند. با بزرگتر شدن فرزندتان، این حیطه کنترل گسترده‌تر می‌شود.

خیلی خوب است که روی نقاط مثبت متمرکز شوید. بعنوان مثال، با اجازه دادن به او برای دیرتر برگشتن به خانه، به جای زودتر قرار دادن ساعت رفت‌و‌آمد بعنوان تنبیه، رفتاری مثبت نشان دهید.




نکته ‌ای درمورد تنبیه ‌بدنی

احتمالاً هیج نوع تادیبی بحث‌برانگیزتر از تنبیه‌بدنی نیست. در زیر به چند دلیل اصلی برای عدم انجام آن اشاره می‌کنیم:

• تنبیه بدنی به بچه‌ها یاد می‌دهد که وقتی عصبانی هستند می‌توانند دیگران را بزنند یا به آنها آسیب وارد کنند.
• تنبیه‌ بدنی می‌تواند صدمه جسمی به بچه‌ها بزند.
• تنبیه بدنی به جای اینکه به بچه‌ها یاد بدهد چطور رفتار خود را تغییر دهند، آنها را از والدینشان می‌ترساند.
• برای بچه‌هایی که به دنبال جلب توجه هستند، تنبیه‌بدنی حتی نوعی پاداش است - در هر حال برای آنها توجه منفی بهتر از فقدان توجه است.

14 شادی در دسترس

 

در طول روز بارها مسایل و اتفاق های گوناگونی در خانه یا محیط کار پیش می آید که می تواند هرکدام از ما را ناراحت، افسرده یا عصبانی کند. گاهی حتی بدون هیچ دلیلی بی حوصله و بدخلق هستیم.در این مطلب فهرستی از کارهایی که در این مواقع موثر است، برای شما آورده ایم. این بار که احساس بی حوصلگی کردید ودست و دلتان به هیچ کاری نرفت، یکی از این روش ها را امتحان کنید. آنها می توانند فقط ظرف چند دقیقه حال شما را بهتر کنند.

1 - یک آلبوم قدیمی را ورق بزنید

یک راه سریع برای بهترشدن خلق شما این است که وقتی احساس افسردگی می کنید، عکس های قدیمی خودتان، فرزندان یا عکس های ازدواجتان را نگاه کنید. پژوهشگران دانشگاه اوپن انگلستان دریافته اند با ورق زدن یک آلبوم قدیمی خیلی بیشتر از وقتی که یک تکه شکلات می خورید، احساس شادابی خواهید کرد. آنها تاثیرات بهتر شدن خلق افراد را پس از خوردن یک کیک شکلاتی، نوشیدنی، تماشای تلویزیون و گوش دادن موسیقی با ورق زدن آلبوم عکس های شخصی مقایسه کردند و دریافتند در بیشتر افراد، گوش دادن به موسیقی و خوردن شکلات هیچ تاثیری در بهترکردن خلق ندارد و اثر نوشیدنی و برنامه های تلویزیونی بسیار جزیی است پس عکس های خاطره انگیز را جلوی چشم قرار دهید.

2 – یک مشت آجیل بخورید

همیشه در کشوی میز کارتان مقداری آجیل داشته باشید، زیرا آجیل نه تنها یک میان وعده مغذی است بلکه می تواند خلق شمار ا نیز بهتر کند. محققان دانشگاه پیتزبورگ عقیده دارند گنجاندن مواد غذایی سرشار از اسیدهای چرب امگا 3 مانند مغزها در رژیم غذایی می تواند باعث بهتر کنارآمدن با مسایل و مشکلات و کاهش عوامل زمینه ساز افسردگی شود.

این محققان برای اثبات ادعای خود میزان امگا3 خون 106 نفر از افراد بزرگسال و سالم را اندازه گرفتند و سپس از آنها خواستند به تست های روان شناسی که دیدگاه آنها به زندگی را ارزیابی می کرد، پاسخ دهند. نتایج جالب بود؛ نمره کسانی که سطح امگا3 خونشان بالا بود، 49 تا 58 درصد بالاتر از دیگران شد.

 

3 – با عطر آرام شوید

برای اینکه در پایان یک روز سنگین کاری همچنان آرام و شاداب باشید، در دفتر کارتان از شمع های معطر یا خوشبوکننده های طبیعی هوا استفاده کنید. دانشمندان استرالیایی با انجام یک پژوهش دریافتند افرادی که مدت کوتاهی در معرض عطر گل سنبل یا رایحه پرتقال قرار می گیرند، در مقایسه با کسانی که از این بوهای خوش محروم هستند، اضطراب کمتر و احساس آرامش بیشتری دارند.

4 – پرده ها را کنار بزنید

فقط خلق و خوی ما نیست که با نور خورشید بهتر می شود، این نور روی ساعت بیولوژیک و خواب و بیداری ما هم اثر می گذارد. مطالعه ای که روی بیش از 450 زن انجام شد، نشان داد افرادی که بیشتر از نور خورشید (به خصوص صبح ها) بهره مند می شوند، اخلاق و خواب بهتری دارند. نتایج مطالعه های زیادی نشان داده اند کسانی که در طول روز بیشتر در معرض نور خورشید قرار می گیرند، کمتر به اختلالات خواب و افسردگی دچار می شوند.

دکتر دانیل کریکه، کارشناسن ور و خواب از دانشگاه کالیفرنیای سن دیگو می گوید: «نور خورشید باعث هوشیاری و نشاط می شود. پس بهتر است صبحانه را نزدیک پنجره، یعنی جایی که نور خورشید بیشتر است، صرف کنید. همچنین تجهیزات ورزشی را در جایی که نوز کافی دارد قرار دهید تا ضمن ورزش، از نور آفتاب هم استفاده کنید.» دکتر آنتونی لویت، یکی از محققانی که درباره نور خورشید پژوهش انجام می دهد، معتقد است: «اگر در نور خورشید نرمش کنید، می توانید فواید آن را روی خلق و خو، خواب و هوشیاری تان ببینید.»

5 – قدم بزنید

اگر در دفتر کارتان پنجره نیست، حتما برای استفاده از نور خورشید، چند بار از اتاق بیرون بروید. دکتر جک رگلین، روان شناس از دانشگاه ایندیانا می گوید: «بهتر است زمانی که احساس افسردگی می کنید یا اینکه توان ذهنی کافی برای تمرکز روی کار ندارید، نرمش نکنید.

نتایج مطالعه ها نشان می دهند حتی نرمش ملایم می تواند به میزان چشمگیری باعث بهبود خلق شود. می توانید حرکات فیزیکی ملایمی انجام دهید که بیشتر دوست دارید مثلا در پارک قدم بزنید یا به گل های باغچه تان برسید.» توجه داشته باشید که این فعالیت ها فقط یک تفریح و استراحت ذهن محسوب می شوند نه جایگزینی برای ورزش و هرگز نمی توانید عصبانیت یا ناراحتی خود را یکباره از بین ببرید. به جای اینکه مدام به آن موضوع ناراحت کننده فکر و باقی روزتان را خراب کنید، بدمینتون بازی کنید یا به کلاس ایروبیکی بروید که تا به حال آن را امتحان نکرده اید، زیرا وقتی سعی می کنید حرکات جدید را یاد بگیرید ذهن دیگر نمی تواند به آنچه باعث ناراحتی اش شده است، فکر کند.

6 – دور و برتان را مرتب کنید

به هم ریختگی میز کار یا پیشخوان آشپزخانه شما را عصبی و مضطرب می کند. اشیای نامرتب و به هم ریخته یادآور کارهایی هستند که باید انجام می شدند، ولی نشده اند. آشفتگی محیط اطراف باعث کلافگی می شود، به همین دلیل برای غلبه بر احساسات ناخوشایند، میز کار یا کتابخانه محل کارتان را مرتب کنید یا اگر در خانه هستید، ظرف های آشپزخانه یا وسایل اتاق ها را نظم و ترتیب دهید. البته لازم نیست خودتان را خیلی خسته کنید. کارهای اساسی را به وقتی موکول کنید که زمان بیشتری دارید. فقط کاغذها، کتاب ها یا وسایلی را مرتب کنید که همیشه دوروبرتان ریخته است. مطمئن باشید همین که شروع به مرتب کردن وسایل کارتان کنید، احساس بهتری خواهید داشت.

7 – سریع فکرتان را عوض کنید

سعی کنید سریع به جنبه های مثبت نگاه کنید. دکتر امیلی پرونین، روان شناس می گوید: «اینکار باعث می شود انتقال دهنده های مغزی در ذهن آزاد شود و احساس شادی کنید. مثلا اگر از مادرشوهرتان عصبانی هستید، فقط 30 ثانیه به این فکر کنید که تا به حال او چندبار به شما کمک یا شما را خوشحال کرده است.»

8 – یک فیلم خنده دار ببینید

خنده از ته دل باعث انجام واکنش های شیمیایی و بهبود خلق، کاهش درد و استرس و تقویت سیستم ایمنی بدن می شود. برای مبارزه با افکار منفی، یک فیلم خنده دار هرچند کوتاه تماشا کنید یا به سایت ها و وبلاگ های تفریحی سری بزنید.

9 – تظاهر کنید شاد هستید

دکتر لیوبومیرسکی، استاد روان شناسیدانشگاه کالیفرنیا، می گوید: «ثابت شده حتی اگر فقط وانمود کنید که شاد هستید، کم کم احساس بهتری پیدا خواهید کرد.» توجه داشته باشید که وقتی چهره ای گشاده داشته باشید، دوستان بیشتری هم پیدا خواهید کرد و رفتار دیگران نیز با شما بهتر خواهد شد.

10 – استراحت کنید

استراحت، آرامش، سکوت و تنهایی نیز گاهی می توانند مفرح باشند. بعد از یک روز کاری پرسروصدا و شلوغ چند دقیقه به خودتان آرامش دهید و بیرون بروید یا موقع کار چنددقیقه صندلی تان را از میز کار دور کنید، چشمانتان را ببندید و به موضوعات خوشایند فکر کنید.

11 – بروید کنسرت، تئاتر و سینما

دکتر مریام تاتزل، روان شناس معتقد است کسانیکه بخشی از درآمدشان را صرف رفتن به کنسرت موسیقی، تئاتر و سینما می کنند، شاداب تر از کسانی هستند که با پس اندازشان جواهرات و لباس های گران قیمت می خرند. فقط به فکر خرید لوازم جدید منزل و لباس های شیک و گران قیمت نباشید، برای تفریح هم هزینه ای در نظر بگیرید.

12 – با یک دوست صحبت کنید

پژوهشگران به این نتیجه رسیده اند کسانی که خوشحال ترند، 7 برابر بیشتر از افراد غمگین به دیدار دوستان و آشنایان شان می روند. محققان ثابت کرده اند افرادی که در فاصله نسبتا نزدیکی از دوستان و خویشاوندانشان زندگی می کنند، تا 42 درصد بیشتر احساس شادی دارند. به همین دلیل به جای اینکه در اوقات فراغت روی کاناپه لم بدهید و کانال های تلویزیون را عوض کنید، با یک دوست قدیمی گپ بزنید یا به دیدار اقوام بروید.

13 – سبزی و میوه بخورید

وقتی کسل و بی حوصله هستید، میوه یا سالاد بخورید. میوه ها و سبزی های تازه نه تنها سرشار از ویتامین ها و مواد آنتی اکسیدان هستند، بلکه شما را شاداب و سرحال می کنند.

14 – یک کار خیر انجام دهید

محققان معتقدند کمک کردن داوطلبانه به دیگران باعث می شود انسان احساس شادی کند زیرا با انجام این کار، حس همدلی و صمیمیت با دیگران تقویت می شود و قدر توانایی ها و امکانات خودتان را بیشتر خواهید دانست. در طول روز موقعیت های بسیاری پیش می آید که می توانید به کمک همنوعانتان بشتابید، اما بهترین کار این است که برنامه منظمی برای کمک به نیازمندان داشته باشید.

علامت های جالب و شگفت انگیز چشم ها

از راز ارتباط غیر کلامی چه می دانید؟ چنانچه بسیاری از شما خوانندگان عزیز اطلاع دارید در یک ارتباط متقابل بیش از مهارت های کلامی ، زبان بدن و حرکات و ارتباطات غیر کلامی است که می تواند نوع رابطه را تحت تاثیر خود قرار دهد.
در این میان چشم ها نقش بسزایی را ایفا می کنند و می توانند پیام رسانی قوی را داشته باشند. البته در بحث از حرکات و زبان بدن همیشه نمی توان به مطلق بودن و قطعیت رسید و بهتر است برای تصمیم گیری از مجموعه عوامل دیگری نیز کمک گرفت اما این حرکات راهنمای خوبی برای مخاطب هستند.

سطح چشمها:
در یک گروه، معمولا فردی که سطح دید چشمانش از سایرین بالاتر است رهبر محسوب می گردد. هنگامی که شما ایستاده باشید و دیگران نشسته قطعا شما را در موضع قدرت قرار می دهد.

مالش چشم:
زمانی که فردی چشمش را با انگشت اشاره مالش می دهد نشانگر فریب و نیرنگ می باشد. از آنجایی که فرد می خواهد تماس دیداری را قطع کند بهانه ای بدست می آورد که به این طرف و آن طرف نگاه کند. این حرکت غیر ارادی یک افشاگر حسابی است که فرد دارد دروغ می گوید.
هرگاه چشمان یک فرد برای لحظه ای طولانی تر از چشم بر هم زدن متعارف بسته و ابروها نیز برخاسته شود پیام چنین است: “به حرف زدن خود خاتمه بده.”چشم برگرداندن:
این معمولا یک علامت مسلم از نیرنگ، گناه و دروغگویی است.

چشمان بسته:
هرگاه چشمان یک فرد برای لحظه ای طولانی تر از چشم بر هم زدن متعارف بسته و ابروها نیز برخاسته شود پیام چنین است: “به حرف زدن خود خاتمه بده.”

حرکت چشم به سمت بالا:
این نشانه غضب و عصبانیت است.

نگاه مختصر به اطراف:
این ژستی خجالت گونه و عشوه گرانه است. فرد جسورانه خیره می شود در حالیکه سرش را پایین انداخته و به سمت مخالف کج میکند. اشاره بر کمرویی بی باکانه دارد.

نگاه ممتد:
این بی تردید یک نشانه تمایل به آشنایی بیشتر است. شخصی که تماس چشمی برقرار می کند، چشم برگردانده، سپس مجددا به چشمان شما نگاه می کند می گوید: “مایلم با شما بیشتر آشنا شوم”.

پوشاندن صورت:
زمانی که دست بر روی صورت می آید مفهومش چنین است: شوکه شده ام. این ژست بین فرد و موقعیت مزاحم و متجاوز فاصله می اندازد.

نگاه خیره شدید:
این نشانه خلق تهاجمی، سلطه جویانه و تهدید آمیز است.بالا انداختن همزمان دو ابرو:
در میان یک اتاق شلوغ، مفهوم آن کاملا واضح و روشن است: مایلم با شما ملاقات کنم.

بالا انداختن یک ابرو:
زمانی که یک ابرو بالا انداخته می شود در حالی که ابرو دیگر پایین باقی میماند مفهومش این است: حرف شما را باور نمیکنم.

ابروهای گره خورده:
زمانی که هر دو ابرو به سمت همدیگر کشیده میشود باعث پدید آمدن شیار بین آن دو می شود که دلالت بر اضطراب، درد، ترس و یا آمیزه ای از این هیجانات دارد.