بچهایی که گاز می گیرند

 

سئوال : مى دانم که گاز گرفتن، نوعى بیمارى نیست ، اما دیگر از دست پسر ۲ساله ام خسته شده ام. کافى است یک ثانیه غفلت کنم، فوراً بچه هاى دیگر را گاز مى گیرد. جثه پسرم از سن اش خیلى بزرگتر است و دندانهایش کامل و تیز است. یکى از بچه هایى که پسرم گازش گرفته است ، علامتى روى لُپش مانده که باعث ناراحتى من مى شود و مادرش گفته باید پسرم را به دکتر نشان بدهم. آیا این کار براى بچه هاى همسن او عادى است؟
پاسخ : شاید برایتان امیدوارکننده باشد اگر بگویم اکثر والدین دست کم یک یا دو بار با این مشکل مواجه مى شوند. در واقع ، بچه دارد راههاى گوناگون برقرارى ارتباط و تعامل با دیگران را آزمایش مى کند تا بهترین راه ارتباطى را پیدا کند.
پسرتان در سنى است که در تمام مدت روز ، حس کنجکاوى و تجربه او را به جلو هُل مى دهد. همچنین ، مرتباً تلاش مى کند توجه شما و دیگر بزرگسالان را جلب کند. بعضى از کودکان در این سن بچه هاى دیگر را گاز مى گیرند تا ببینند این کار چه تأثیرى بر روابطشان با دیگران مى گذارد. شاید توجهى را که طالب آن هستند به آنان بدهد ، چراکه توجه را بیشتر از اسباب بازى و خود بازى مى خواهند.
کارى که کودک شما مى کند کاملاً طبیعى است. معمولاً بچه هاى بزرگتر بچه هاى کوچکتر را گاز مى گیرند تا قدرت خود را نشان دهند. اگر بیش از اندازه به این موضوع توجه نشان دهید (حتى توجه منفى) درحقیقت این عمل را در او تقویت مى کنید. وقتى مى بینید دارد بچه اى را گاز مى گیرد فقط کافى است محکم بگویید «نه!» . بنابراین ، او متوجه مى شود شما از کار او خشنود نیستید ، سپس تکرار کنید و نام این کار را هم ببرید «گاز نگیر!» . بعد او را از آن وضعیت دور کنید، و به مدت یک تا دو دقیقه به او توجه نکنید  (براى هر یک سال از سن او یک دقیقه) ، حتى اگر ناراحت یا پشیمان باشد. در عوض به بچه گاز گرفته شده توجه کنید. بعد از اینکه دو دقیقه سپرى شد، به سوى کودکتان بروید ولى اصلاً به ماجرایى که دو دقیقه پیش اتفاق افتاد اشاره اى نکنید.
این کار را چند بار تکرار کنید تا یاد بگیرد گاز گرفتن راه درستى براى جلب توجه یا بدست آوردن چیزهایى که مى خواهد ، نیست. اگر مجبورید او را پیش دیگر بزرگسالان بگذارید ، به آنان هم توصیه کنید همین واکنش را به گاز گرفتن او نشان دهند

 

نویسنده : دکتر بیوک تاجری  

 

 

اشنایی با علم زمان روان زیست شناسی

چرا زمان کلاس های درس حدود ۹۰ دقیقه است؟ چرا تابستان ها

 مدارس تعطیل است؟ چرا پزشکان اصرار دارند که دارو را سروقت

 مصرف کنیم؟ چرا بعضی شب ها بی علت بی خواب می شویم و چرا

 برخی صبح ها حوصله از رختخواب بیرون آمدن را نداریم؟ قصه ماه و

 پلنگ و زوزه گرگ و قرص ماه از کجا نشات می گیرد؟ اگر شما هم این

 سوال‌ها را از خود پرسیده اید، شاید علاقمند باشید که بدانید اکنون

 رشته جدید علمی زمان‌روان‌زیست‌ شناسی (Chronopsychobiology)

 برای چنین سوالاتی پاسخ های مناسبی یافته است. زمان‌روان‌زیست

‌ شناسی یا زیست شناسی ‌روان‌زمانی، رشته جدیدی از علم

 کردارشناسی است که ترکیبی ازیافته های علوم زمان شناسی و

 زیست شناسی را در مطابقت با آنچه رفتارشناسان و روانشناسان

 مورد مطالعه قرار می‌دهند، ارایه می کند. مبنای نظری این رشته که از

 عمر او بیش از چند دهه نمی گذرد، از آنجا آغاز شد که دانشمندان

 دریافتند بیشتر پدیده های جهان از الگوهای زمانی خاصی پیروی می

 کنند. طلوع و غروب آفتاب، گردش ماه ها و فصل ها، گردش کره زمین

 به دور خورشید، گردش ماه به دور زمین، ریتم ضربان قلب و در مجموع

 الگوهای زمانی منظمی که پدیده های مختلف با تبعیت از آنها به

 زیست خود ادامه می‌دهند.   ریتم‌های‌ زمانی با پدیده های طبیعی در

 ارتباطند هنگامی که دانشمندان هماهنگی زمانی برخی ریتم ها و

 همگونی آنها را مورد مطالعه دقیق تر قرار دادند، متوجه شدند که

 چنانچه بتوان میان ریتم های مختلف و همزمانی بروز آنها رابطه ای پیدا

 کرد، می‌توان از حداقل ها نتایج حداکثری گرفت.

ادامه نوشته